به شکوه طلوع و غروب سوگند که هر لحظه دیدارت را می طلبم و به

وعده گاهت  مشتاقانه می شتابم.

باز با من سخن از عشق بگو

          ای سرا پا همه خوبی و وفا

                          به خدا محــــــتاجـــم

                               من چو ماهی که ز دریا دور است

                                        و شـــــن گرم کنـــــــار ســـــاحل

                                                          پیکرش را گور اســـــــت

   موج امید و وفا می خواهم

           من تو را مـــی خواهــــــم

                         من تو را می خواهم ای دریا

                                  ای به ظاهر همه تندی و خشم

                                         و به دل گرم و آرام و پر از شور و حیات

 من چو گل که به اشک شب و لبخند سحر محتاج است

                    و به تو روشنگر جان محتاجم

                               به تو هم چون خورشید و به هر قصه عشق

                                                    که بگویی با دل چو هوا محتاجم

  همچو خورشید بتاب تا چو گل پر بگشایم

                   تا بپیچد همه جا عطر اشعار ترم   

                               و بخوانند همه و بدانند همه

                                       که تو را می خواهم ای خورشید

                                                   و ببینید همه که به تو محتاجم

به تو چون سرو بلندکه بر آن

           ساقه نیلوفر نازک پیچید

                همچو آن پیچک لرزنده خود

                           تا رهایی ز وفا  می پیچم

                                 تا جدا هیچ نکردی از من

                                      با تو می مانم در باغ وجود

                                              با تو می میرم ای بود و نبود

           من به تو محتاجم

                        به محبت به وفا

                                  من به خدا محتاجم.....!

                                                             (( فروغ فرخزاد))

به من گفتی خداحافظ و بر قندیل مژگانت بلور اشک جاری بود ،غم

تلخی میان غصه هایت با تمام بی قراری بود

                                                          چرا با من خداحافظ؟

نو که گلبوته های شعر شادم را ز باران نگاهت بارور کردی تو که خیالم

را از شراب شوق پاک کردی

                                                         چرا با من خداحافظ؟

تو که افسانه با عشق بودن را برایم از کتاب عشق خواندی تو که بذر

محبت را بدست خود بر سینه مشتاقم نشاندی

                                                        چرا با من خداحافظ؟

  تو که از رفتنت پرواز را بر خاطر افسرده ام  نشاندی ،با بال و پر عشق

پرواز کردی

                                                       چرا با من خداحافظ؟

   خداحافظ  کلامی تلخ و غمگین است ، غم رفتن غم بسیار سنگین

                                          است.

با سلام خدمت دوستای گلم

متاسفانه این وبلاگ تا سه سال دیگر آپ نمی شود

پس:

خداحافظ تا سه سال دیگر.............!